Andere landen en culturen ontdekken vereist het nodige aanpassingsvermogen. Doorgaans lukt het me prima en kost het me weinig moeite om mijzelf aan te passen aan de lokale gebruiken en omgangsvormen. Toch lukt het me ook om vast te houden aan een aantal gebruiken die voor de locals misschien wat vreemd of ongebruikelijk zijn.

Eten met m’n handen? Doei!

Een patatje, een kippetje of stuk pizza  met mijn handen eten, is geen enkel probleem. Anders wordt het wanneer ik een bord rijst, noodles of schaal met groenten voorgeschoteld krijg.

Ik gedraag me echt niet als een verwend prinsje, maar bij het nuttigen van maaltijden, gebruik ik toch echt liever een wat bestek. Dus vraag ik daar om en wordt mij dat -waar ik ook kom- met alle plezier aangereikt.

Ook stokjes laat ik voortaan met rust

Met m’n slaperige kop slof ik naar de ontbijttafel. Het ontbijt dat klaarstaat mag, zeker in vergelijking met wat meestal als ontbijt wordt opgediend, als karig worden beschreven; noodles en mango.

Naast het bord ligt een pakketje eetstokjes…

‘Ja, echt niet!’, zucht ik hardop.

Ik loop naar de keuken, pak een vork en lepel en hijs mezelf achter de ontbijttafel. Nou vooruit: toch eerst maar weer eens proberen…