In het artikel “Hokjesdenken maakt het leven stukken eenvoudiger” heb je al kunnen lezen dat ik er helemaal geen moeite mee heb, mensen te labelen. Zolang ik mijzelf bewust blijf van het doel dat ik daarmee voor ogen heb: mijn reisplezier, veiligheid en welzijn beschermen.

In de basis ga ik er vanuit dat elk mens goed van hart is, tot men het tegendeel bewijst. Daarnaast houd ik in gedachten dat wanneer iemand in mijn ogen goed of slecht is, dat geen almachtig oordeel is. Zo’n persoon is voor anderen wellicht heel goed. Zelfs de grootste misdadigers uit de geschiedenis, worden door sommigen of velen als sociaal, lief en goed beschreven.

Goed en slecht zijn termen die je kunt gebruiken om snel een duidelijke beslissing te nemen die gebaseerd is op jouw normen, waarden, kennis en ervaringen. Hierdoor vindt je razendsnel het antwoord op de vraag: ga ik wel of geen persoonlijke of zakelijke relatie met deze persoon aan?

Houd hierbij even het volgende in gedachte….

Tijdens het reizen kom je ontzettend veel verschillende mensen tegen. Die hebben allemaal hun eigen geschiedenis, hun eigen belangen en eigen doelen in het leven. De meesten zullen je fascineren, inspireren, helpen, vermaken en totaal geen slechte bedoelingen hebben.

Maar er zijn ook genoeg mensen die wel slechte bedoelingen hebben of die jou, opzettelijk of geheel  onbedoeld, in de problemen kunnen brengen.

Daarnaast zijn er mensen waarbij je al direct aanvoelt dat je er “niets mee hebt” en er dus ook “niets positiefs” kan voortkomen uit verdere persoonlijke interactie. Dat knagende gevoel de naam “slecht” geven, zal ertoe leiden dat je niet wordt verward door allerlei andere gedachten, zoals empathie of medelijden en ertoe leiden dat je jezelf zo snel als mogelijk uit d voeten maakt.

Onthoud: het gaat allemaal om jou!

Want JIJ bent de reis van je leven aan het maken en JIJ wilt zo min mogelijk gezeik aan je hoofd.  JIJ wilt allerlei mensen ontmoeten, nieuwe vrienden maken, samenwerken en wat al niet meer, zolang dat JOUW reisvreugde, JOUW doel en dat kleine beetje budget niet in gevaar brengt.

En vindt dat dit wel heel erg egoïstisch is, dan klopt dat helemaal

En is daar NIETS mis mee, tenzij je bezig bent de wereld of een klein stukje daarvan te verbeteren. De meesten zijn dat echter niet en willen gewoon een heerlijke, onbezorgde reis maken, zonder poespas, problemen en gedoe..

Voorbeeld 1: Die super aardige junk

Het is 11 uur in de avond en ik geniet van de tonen die uit de blokfluit van een Peruaanse straatmuzikant komen. Een knaap van een jaar of 20 gaat naast me zitten en vraagt me in vloeiend Engels waar ik vandaan kom en of ik een sigaretje voor hem heb.

Centrum van Lima, Peru

’s nachts en ’s avonds zijn vooral de straten rondom het plein gevaarlijk

Terwijl ik hem een sigaret met aansteker overhandig, beantwoord ik zijn vraag. Ik merk hierbij op dat er rond de knaap de penetrante geur van marihuana hangt. Ik ken de knaap net 20 seconden en geef hem het label ‘Slecht!”

Ik wil het gewoon helemaal niet weten

Nu kan het best zo zijn, dat die knaap een hartstikke lieve jongen is en keihard werkt om zijn familie van een maandelijks inkomen te voorzien. Het kan best zijn dat de knaap in zijn vrije tijd  als vrijwilliger bij een lokale NGO werkt. Het kan best zijn dat dit gewoon een hartstikke goeie jongen is.

Ik heb daar echter in het nu en heden, helemaal niets aan!

Ik bevind me in het centrum van Lima, een plek waar toeristen volgens alles en iedereen op hun hoede moeten zijn. Marihuana is illegaal in Peru en geassocieerd worden met iemand die drugs gebruikt, kan zelf me in de problemen brengen. Daar zit ik niet op te wachten.

Kortom: om allerlei redenen die mij uitkomen, sta ik op, zeg ik vriendelijk gedag, loop weg en denk: “Jij bent op dit moment niet iemand die mij iets kan brengen en andersom!”

Voorbeeld 2: Die super aardige junk

Het is 02:00 in de nacht en ik heb een kut-avond achter de rug. Niets specifieks gebeurd, maar gewoon gevoelsmatig een avond waarop ik niet lekker in mijn vel zit. Slapen lukt me ook al niet, dus ik besluit een wandeling te maken.

Na 15 minuten wandelen, wordt ik plots aangesproken door een man die uit het niets lijkt te verschijnen. Hij draagt geen  slippers, geen T-shirt en zijn lijf is besprenkeld met vervaagde tatoeages. “Hello, where are you going?!”, vraagt hij mij in gebrekkig Engels, maar vol enthousiasme.

Hij benadert mij met uitgestrekte hand, welke ik zonder aarzelen aanvaard. “Let’s drink beer”, zegt hij zonder omwegen.

Het is twee uur in de nacht, de jongen is duidelijk onder invloed van alcohol (en waarschijnlijk ook drugs) en ziet er uit als iemand die op straat leeft…. en toch geef ik deze man het label “Goed!”

Althans, voor mij, in het nu en heden….

Het kan best zijn dat deze man elke avond drinken door de straten van Siem reap zwerft. Het kan best zijn, dat de man ergens een vrouw met kinderen heeft achtergelaten, iemand de hersens heeft ingeslagen en de lokale politiecel tot in detail kan beschrijven. Het kan allemaal, maar dat boeit me niet

En waarom?

Ik heb een klote-avond achter de rug en kan wel wat afleiding gebruiken. De man heeft het duidelijk een stuk moeilijker dan ik en als bier het leven voor hem makkelijker maakt,, what the hell, let’s go!

Eh, is dat niet een beetje egoïstisch? 

Jazeker wel, zowel van mij als van die beste man. Hij heeft bier en wellicht een praatje nodig en eerlijk gezegd ben ik wel toe aan een manier om die kut-avond achter me te laten. We hebben kennelijk samen besloten dat we elkaar in het hier en nu iets te bieden hebben.

Maar wat is dan het verschil met die knaap in Lima?

Op de eerste plaats, omdat ik de man niet als bedreigend ervaar. Denk jij daar op basis van de beschrijving anders over? Gefeliciteerd: je bent al aardig bedreven in het hokjesdenken. (nogmaals: daar is niets mis mee, integendeel!)

Daarnaast is Siem Reap, in Cambodja een stuk veiliger dan Lima. Ik ben hier al een tijdje en weet dat een Barrang (buitenlander) hier zelden tot nooit ernstig lastig gevallen wordt. Ik weet ook dat de politie zich totaal geen zogen maakt om dronkaards en junkies, zolang ze maar geen problemen maken.

“Let’s go”, antwoord ik.

Niet heel ver weg is een winkeltje dat de hele nacht open is en zelfgemaakte wijn koopt. Hij laat een plastic fles vol met het drankje vullen en ik pak twee blikjes bier. Totale kosten:  1 dollar 75. We strijken neer op een bankje in de buurt en kletsen tot 5 uur in de ochtend door. Mijn klote-avond is weggespoeld, ik ben een leuke ontmoeting rijker en omdat ik deze gast waarschijnlijk nooit meer ga zien, vraag ik of het oké is deze ontmoeting met anderen te delen.

Yes, very oke, barrang!’, was zijn antwoord.

Bijzondere ontmoetingen met gewone mensen….

Goed of fout lijkt een stempel, maar is het niet!

Als globetrottende nomad zul je skills moeten ontwikkelen die jou helpen het rondreizen zo prettig en veilig als te maken en te houden! Bepalen met welke mensen je wel en niet in zee gaat, is een van de meest essentiële skills die je zult (moeten) ontwikkelen.

Veel te vaak laten mensen zich door emoties afleiden van hun eigen gevoel, waarden en normen. Gegrepen door emoties of overrompeld met conflicterende gedachten kan men hierdoor onnodig in de problemen komen.

Snel kunnen bepalen welke mensen voor jou (in het nu en heden) goed of slecht voor je zijn, mag misschien egoïstisch klinken, maar is het niet. Zolang je jezelf maar blijft realiseren dat het slechts een tool is om jezelf te beschermen.

Ventileer je gedachte niet, blijf vriendelijk, humaan en empathisch, maar neem snel en adequaat afscheid  van mensen die niet goed voor je zijn.

 

Help anderen, mij en jezelf door dit artikel te delen